Sjors

Lomborg vs. Greenpeace in NRC-Next

2009-07-29T18:16:13Z

Originally published at Sjors Provoost. Please leave any comments there.

Ik vond het leuk om vorige week in de NRC-Next een artikel van Bjorn Lomborg tegen te komen, dat een vertaling is van zijn artikel in The Guardian. Hoewel enigszins overdreven – ik heb sowieso niet zoveel met kinderen – komt zijn betoog erop neer dat de klimaathysterie in wereld schadelijk is voor de moraal van kinderen.

Het is onderdeel van zijn algemene punt dat klimaatverandering teveel geld en aandacht krijgt ten opzichte van andere problemen in de wereld. Dat wil zeggen, als je puur kijkt naar de effectiviteit van geboden oplossingen, zowel qua tijd als geld. Een uur vergaderen over klimaatverandering levert duizenden keren minder geredde levens op dan een uur vergaderen over gezondheidszorg in ontwikkelingslanden. Een miljoen euro in Kyoto is ongeveer net zo effectief als een euro in malariabestrijding* (plus of min een paar ordes van grootte). Ik ben het hier volledig met hem eens, zoals ik al eerder en veel uitgebreider beschreven heb.

Vandaag reageerde Greenpeace op zijn artikel, op een bijzonder voorspelbare manier. Laat ik het even kort analyseren.

Read the rest of this entry »

GTD vs. 4HWW – and Flow

2009-07-05T11:53:51Z

Originally published at Sjors Provoost. Please leave any comments there.

I just read an interesting and funny blog post that compares two well known – among certain people – productivity systems: Getting Things Done by David Allen and The Four Hour Work Week by Tim Ferriss. I left a comment there that – in all my modesty – I’d like to share with you.

About four years ago I read GTD (Getting Things Done) for the first time. I was very busy – in fact slightly overworked – at the time. The methodology helped me to create an inventory of my “projects” and I used that inventory to start removing stuff.

It’s a fairly complicated system, but so is public transport; once you figure it out it pays. It’s no secret that I really like this book.

Read the rest of this entry »

Ik wil 'm!!!

2007-07-27T19:11:28Z

* hij kan met een klein zonnepaneel werken (2 WATT!!!)
* hij deelt Internet met z'n vrienden
* hij draait Linux
* hij weegt 1 kilo
* hij is knalgroen
* je kan 'm buiten bij vol daglicht gebruiken

Check de review.

Hij kost 100 euro, maar is helaas (nog) niet te koop hier. Echter, er gaan geruchten over een 1 halen, 2 betalen regeling in opkomst...

Ik wil 'm!

Teveel achter de computer?

2007-06-14T18:45:45Z

Als je een minuut lang op alt en ctrl + tab moet drukken om er vervolgens achter te komen dat het postkaartje wat je aan het schrijven bent op je fysieke bureaublad ligt, zit je dan teveel achter de computer?

Internet

2007-04-11T15:00:32Z

Na iets meer dan 3 maanden is het dan eindelijk zo ver: Internet werkt bij ons in huis / kantoor. Jammer dat ik nog maar 7 werkdagen te gaan heb.

13 mei

2007-04-06T13:31:11Z

Ik ben op 13 mei om 20:00 weer in Nederland. Deze keer wat structureler, als het goed is.

Nog zo'n bliksembezoekje

2007-03-15T14:05:53Z

Jullie komen gewoon niet van me af! Van 30 maart tot en met 1 april - geen grapje - ben ik alwéér in Nederland. Deze keer niet als verassingsverjaardagsbezoekje. Ik leg het nog wel een keer uit. Maar als iemand dus nog echte tradionele Slowaakse sigaretten wil hebben...

Er is weer een en ander gebeurd na mijn vorige mail. Ik had een mail'tje' opgesteld voor mijn baas en collega's met een overzichtje van mijn projecten en ideeën. Ik sloot af met de hint dat het me wel handig leek om voortaan één keer per week te vergaderen. De volgende ochtend hadden we om 9:00 zo'n vergadering en om 4 uur nog een keer. Vanaf toen elke week (3x and counting). Alleen wel jammer dat onze grote baas er nu twee keer zelf niet bij was :-) Een vergelijkbare 'stimulans' door Lydia leidde ertoe dat we nu éindelijk een Slowaakse identiteitskaart hebben. Daar hebben ze overigens slechts 9 verschillende stempels en 2 stickers voor nodig, die allemaal door 1 persoon gezet worden! Zie daar, het komt ooit nog goed...

LJ Messenger

2007-02-26T11:35:21Z

Ik denk, laat ik eens hip doen en ook even de LJ messenger gebruiken. Maar tis niet heel druk online :-)

Update

2007-02-25T13:42:25Z

Voordat jullie allemaal het idee krijgen dat ik alleen maar een beetje loop rond te reizen hier,

zal ik maar eens wat werk gerelateerde dingen melden. Het algemene probleem waar ik momenteel tegenaan loop is dat ik heel veel leuke projecten heb, maar het erg lastig blijkt om ze uit voeren. Laat ik wat struikelblokken noemen.

Allereerst hebben we nogsteeds geen Internet in onze nieuwe kantoor-woonhuis combi. Dit komt omdat hier een of ander naar geprivatiseerd staatsbedrijf geen zin heeft om Internet te verhuizen; twee draadjes ompluggen en paar commando's op de computer intypen is natuurlijk ook best veel werk. Er is in de stad bovendien een, zeer nobel maar onhandig getimed, initatief om iedereen met fikse korting van Internet te voorzien. Dat betekent dat de halve stad nu een Internet aansluiting heeft besteld en wij in de wachtrij zitten. Gelukkig heeft het staatsbedrijf een oplossing bedacht; ze heeft 80% van haar werknemers ontslagen om de boel wat te stroomlijnen. Kortom, dit gaat nog wel even duren.

Op het kantoor in de stad is wel Internet, maar Lydia en ik hebben niet altijd sleutels. Als ik dan plotseling onverwacht achter Internet zit, word ik er compleet door overspoeld; schier oneindige informatiebronnen hebben de neiging interessant te zijn. Het is als een snoepje na twee maanden vasten, een gratis heerlijke alcoholische versnapering na een dag hard werken, een warm comforatabel bed in de buurt hebben rond 4 uur 's middags, etc.

Overigens, ik heb een korte fotodocumentaire gemaakt van hoe ik door weer en wind naar een Internetcafe moest om mijn mail te kunnen checken:
http://www.flickr.com/photos/provoost/sets/72157594552001571/detail/

Dan zijn er de communicatielijnen. Vanwege de taalbarriere nemen mijn begeiders de communicatie met derden vaak op zich. Maar zij hebben het natuurlijk ook behoorlijk druk. Bovendien komt door al het via via doorgeven, niet alle informatie intact aan.

Slowaaks is vrij lastig en het is lastig om regelmatig te blijven leren. Ik kom in het dagelijks leven voornamelijk mensen tegen die redelijk Engels spreken, of in ieder geval beter dan ik Slowaaks spreek. Die situatie houdt zichzelf in stand en is lastiger te doorbreken dan ik gehoopt had.

Ook zijn er een hoop kortere en langere, immer onregelmatige of regelmatig onvoorspelbare onderbrekingen; de uitwisselingen naar Tsjechie en Griekenland, een kerstvakantie van bijna twee weken, een gespreidde verhuizing van het kantoor. Of zoals vorige week een visitatiecommissie die langskomt waardoor het hele huis opgeruimd en omgebouwd moest worden, maar zonder duidelijke tijdsplanning.

Tot slot is voor mij altijd erg lastig om aan een taak te werken als ik niet precies de doelstelling en randvoorwaarden van het onderliggende project weet. Ik ben de laatste jaren nogal gewend geraakt om meestal zelf degene te zijn die het project organiseert, of op zijn minst goed op de hoogte te zijn van de bredere context. Hier wil er nog wel eens een maand zitten tussen het moment dat ik een taak krijg en het moment waarop ik precies snap waarom; meestal word ik pas op dat moment productief. Mijn organisatie zorgt ontzettend goed voor me en dat vinden ze ook heel belangrijk; een deel van die verzorging is echter het mij niet lastig vallen met 'onbelangrijke details'. Maar dat is dus in mijn geval niet zo handig.

Afgelopen week was ik op mid-term training; de tweede bijeenkomst met de groep vrijwilligers die ongeveer tegelijk in Slowakije werken. We zijn allemaal ongeveer halverwege onze projecten. Een van de dingen die we deden was een overzicht maken van de periode tot nog toe, wat best verhelderend werkt. De periode van de eerste helft van februari noemde ik de chaotische periode. Het is de periode waarin de problemen die ik hierboven beschreven hebben hun hoogtepunt bereikten en mijn productiviteit, of in ieder geval mijn gevoel daarover, een dieptepunt.

Uiteraard krijg ik na een tijdje aanmodderen vroeg of laat altijd weer een helder moment en ik heb nu het idee dat ik weer redelijk grip heb op bovengenoemde problemen. De training van vorige week bevestigde mijn vermoedens, wat altijd mooi meegenomen is.

Dus wat ga ik in de iets meer dan 2 maanden die ik nog heb allemaal doen ter verhoging van mijn productiviteit en daaruit volgende algemene gelukkigheid?

Allereerst ga ik proberen om weer regelmatige Internet-kantoor tijden te krijgen. Dan kan ik de tijd die ik op Internet doorbreng namelijk beter indelen. Voor de komende twee weken heeft dat probleem zichzelf opgelost omdat we op dit moment even zelf sleutels hebben.

Ik was al begonnen met het harder naar me toe trekken van communicatielijnen (sorry als dat geen correct Nederlands is, maar het klinkt wel mooi). Ik kan namelijk mezelf 'prima' verstaanbaar maken in Slowaaks per mail en sms, voor de meeste doeleinden. En anders lopen er aardig wat ad-hoc tolken rond om te helpen. Dit voor elkaar krijgen is nog makkelijker gezegd dan gedaan; ik ben bijvoorbeeld nu al anderhalve week bezig met een telefoonnummer (!) los te peuteren uit een vriend van me. De Nederlandse aanpak "eej doe mij eens dat nummer van" is hier niet aan te raden, dus er zit niks anders op dan een heel ritueel te volgen. Maar dat ritueel moet ik dus proberen wat korter te krijgen.

Ik wil proberen om 1 uur per week taalles te krijgen van een extern ingehuurd iemand; dat geeft iets meer druk op de ketel. Nu is er alleen de (te) vrijblijvende mogelijkheid om af en toe eens taalles te krijgen van iemand in onze organisatie. Maar ze zijn hier meestal heel druk en omdat ik de mensen hier heel aardig vindt, kan ik ze moeilijk aan hun hoofd gaan zeuren.

Het probleem van onvoorspelbare onderbrekingen lijkt zichzelf op te lossen. De tijd dat ik nog hier ben is korter, wat per definitie al helpt bij dit soort problemen. Er staat nog een uitwisseling naar Polen op het programma in april (en een planningbezoekje in maart), maar daar ben ik zelf begeleider en contactpersoon van. De verhuizing is achter de rug en maart en april staan niet bekend om hun tientallen feestdagen.

Dan tot slot het probleem van de onduidelijke doelstellingen. Naarmate ik hier langer rondloop snap ik beter hoe de organisatie in elkaar zit, waardoor dat probleem zichzelf ook langzaam oplost. De beperkte tijd maakt het bovendien lastig om nog veel meer projecten op me te nemen, waardoor ik niet al teveel nieuwe onduidelijkheden zou moeten tegenkomen. Maar het gaat nog wel even duren voor de huidige heb weggewerkt.

Kortom, niks aan de hand, alles loopt weer gesmeerd. Ik vermaak me nog wel even hier.

Agenda voor de komende tijd:

Begin maart: presentatie over Roma (Zigeuner) problematiek in Slowakije afronden. Korte samenvatting: veel Roma leven hier onder dramatische middeleeuwse / Afrikaanse omstandigheden en maken het zichzelf ook nog eens tien keer moeilijker dan nodig. Velen zien het nut niet in van school, omdat alleen handmatige arbeid als echt werk gezien wordt. Vaak kunnen ze hun maandloon niet spreiden en gaan ze dus op 20e massaal met de taxi naar de supermarkt om chocola en drank te kopen, om vevolgens de halve maand te kunnen gaan bedelen. Of erger, geld lenen van dubieuze lui die daar absurde rentes over eisen. Uiteraard is dat 'legaal'.
De rest van de Slowaken vindt ze maar vies, eng en stom. Zelfs mensen waarvan je toch nog zou hopen dat ze een iets bredere kijk op de wereld hebben. Natuurlijk is het niet handig (ondankbaar?) om al het meubilair, de verwarming en kozijnen te verkopen van je nieuwe overheids-gesubsidieerde flat. Maar zoiets ze de meeste mensen niet echt aan het denken; vies, eng en stom verklaart alles toch veel beter?
Deze houding uit zich ook in beleid. Bijvoorbeeld in uitkeringen van 40 euro per maand. Voor de duidelijkheid, het minimumloon hier is ongeveer 500 euro per maand. Maar het schijnt mensen te stimuleren om harder naar werk te zoeken, wat uiteraard geen enkel probleem zou moeten vormen in een gebied met 25% werkloosheid en gigantische concurrentie van mensen die wel een opleiding gevolgd hebben. Dubbele margninalisatie, is de term daarvoor.
Uiteraard heb je ook nog zo nu en dan gevallen van mishandeling door politie en anderen, die soms afgehandeld worden als ongelukjes; "Hij pakte mijn pistool af en schoot zichzelf in zijn maag.".
Langere versie komt later nog.

Half maart: solliciteren voor de Google Summer of Code 2007

Ergens in April: jongerenuitwisseling van een week in het noorden van Polen.

Ondertussen: kijken naar studiemogelijkheden in het buitenland voor de locals hier. Presentatie over Presov maken, met o.a. fotos van alle communistische hoogstandjes in de buitenwijken.
Russisch (en Slowaaks) leren, i.v.m. vakantieplannen.

1 mei: officieel einde van mijn vrijwilligerswerk hier: op vakantie naar Ukraine. Rond hemelvaart: voorbereidingsweekend van de uitwisseling die ik in samenwerking met Biton regel.
Met pinksteren: Wave Gotik Treffen in Leipzig, met de trein terug naar Utrecht. Verslag schrijven en bonnetjes inleveren.

Eind juni: mijn zelf georganiseerde uitwisseling in goede banen laten lopen; weer even een weekje in Slowakije rondhangen. En dan toch echt maar eens aan een volgende uitdaging beginnen; hopelijk 3 maanden betaald programmeren in de Summer of Code, anders tijdelijk werk en rond september aan een afstudeerproject beginnen. Verwachte afstudeerdatum is inmiddels opgeschoven naar 1 juli 2008. Oorspronkelijke schatting was 1 juli 2005 :-)

Mail checken

2007-02-23T14:52:29Z

Terwijl iejoorpooh inmiddels overgestapt is op Google Calandar, wordt mijn elektronische leven almaar moeilijker. Neem bijvoorbeeld het checken van mijn email. Ik heb thuis geen Internet, dus moet daar voor door weer en wind naar kantoor op en neer.

Een verslag met fotos.

Fotos Ukraine

2007-02-09T12:35:45Z

Ze zijn online!

Ohja, ik ben dus terug :-) Ik heb maar meteen een reisgids besteld, zodat ik in mei wat uitgebreider kan rondreizen daar. ; Alles zou helemaal goed moeten komen in combinatie met mijn nieuwste cursusboek Russisch. Russisch gramatica boek voor kids, met heel veel plaatjes, made in Moskau! Alleen even de uitspraakregels van Internet plukken en misschien nog ergens een Russisch -> Engels pocket woordenboek vandaan toveren. Ohja, en leren :-)

Мукачеве

2007-02-05T13:20:02Z

Ik durfde het aan! De schattige minibusjes die overal rondrijden en soms een nummer hebben, bleken een vorm van openbaar vervoer te zijn. De aardige(!) mevrouw in de boekwinkel in Ужгород (Uzghorod) wist me te vertellen dat bus 5 naar het station ging en dat een kaartje 1 kraal (15 cent) kost. Op het busstation pakte ik de bus naar Мукачеве. Waarom daarheen? Omdat de trein naar Slowakije onder andere door die stad gaat, en er een directe 'snelweg' heen liep, waardoor het me redelijk eenvoudig te bereiken leek. Dat bleek te kloppen.

Het station van Мукачеве ziet er vertrouwd uit: in een rommelige, modderige achterbuurt, met veel dubieuze figuren overal. Geen dienstregeling te bekennen, dus ik dapper naar het kleine raampje (loket), waar de gebruikelijke chagerijnige en ongeduldige dame kaartjes verkocht. Ik ben dat inmiddels gewend en vermoed dat het een soort geheimzinnige vorm van beleefdheid is. Af en toe moet je gewoon even boos weglopen, voordringen en dan vriendelijk of niet vriendelijk je ding bestellen.

Gisteren heb ik ongeveer 3 uur op Internet zitten puzzelen (a 25 cent per uur) om de Ukraiense treindienstregeling te doorgronden. Ik heb een Slowaakse kortingskaart, dus ik bereidde me er al op voor dat het toch nog moeilijk zou worden dat uit te leggen. Na een minuut of tien (met wat onderbrekingen) kreeg ik eindelijk in ieder geval een kaartje tot de grens (Гоп, spreek uit: tsop, althans zo spreken Slowaken het uit, afin, 60 seconden later...). De tijd klopte niet helemaal, dus ik was al redelijk teleurgesteld in mijn puzzelvaardigheden. Perron 10 moest ik hebben.

Ik perron 10 zoeken... Hee dat is vreemd, er loopt hier wel een spoor maar geen perron te bekennen. En waarom heeft dit gat in de middle of nowhere waar 2 treinen per dag stoppen 10 perrons? Ah kijk, de oorzaak van de onduidelijkheid: dit gebouw wat eruit ziet als een treinstation en ook aan een spoort ligt, is geen treinstation, maar een busstation. Maar goed, ook prima.

Ik had nog een paar uur over, dus ben de stad ingelopen. Het is hier een stuk pittoresker moet ik zeggen. En het lokale internetcafe waar ik nu ben, is meteen ook een factor 5 duurder, maar dat is nogsteeds wel te overzien. Had ik al uitgelegd hoe mijn Internetcafe in Ужгород werkt? Die dingen zijn trouwens overal te vinden hier.

Stap 1: verlaat de grote hal met loketten en ga naar het zaaltje met computers.
Stap 2: de grote spiegel aan je rechterhand heeft onderaan een paar centimeter speling. Daar blijkt dus iemand achter te zitten, die niet alleen films zit te kijken, maar ook voor jou nuttig kan zijn. Vraag de beste man om bijvoorbeeld '1 uur internet' en je krijgt een A4tje vol met getallen.
Stap 3: breng dit A4tje naar een loket in de grote hal en betaal
Stap 4: de mevrouw achter het loket zet 3 stempels en 3 handtekeningen op het blaadje, niet een bonnetje bovenaan en scheurt het onderste deel af.
Stap 5: loop terug naar het computer zaaltje en geef de man achter de glazenmand het blaadje. Hij scheurt het blaadje doormidden en roept een nummer.
Stap 6: loop naar de computer en op het scherm zie je een klok aftellen; spreekt voorzich. Mocht Internet Explorer onverhoopt af en toe vastlopen, gewoon de rest knop indrukken; de computer (inclusief klok) herstelt zich zonder problemen.

Ok, mijn weekendje Ukraine zit er bijna weer op. Althans dat hoop ik. Het hangt er beetje vanaf of ik de dame achter het loket in Гоп ervan overtuigd krijg me een kaartje naar Kosice te verkopen. En of de dienstregeling, die ik inmiddels via tenminste 3 bronnen vernomen heb klopt. Tip: als ze bij de Slowaakse spoorwegen vol zelfvertrouwen "16:00 Slowaakse tijd" zeggen, moet je heel goed naar de toon luisteren. Je schijnt er uit te kunnen afleiden dat ze eigenlijk niet zo heel zeker van de zaak zijn. Gelukkig ken ik mensen die dat verschil kunnen horen.

Uzgohod dag 1

2007-02-03T16:36:02Z

Nou dat ging nog best aardig; de dienstregeling die op Internet stond bleek bij de eerste overstap al niet te kloppen, maar gelukkig was er een slowaaks echtpaar in de buurt dat dezelfde kant op moest. Ik denk dat deze excursie wel tot mijn top 3 meest stereotype communistische ervaringen gaat behoren. De bus zette ons een paar honderd meter voor de grens af. De procedure om de grens over te komen, spreekt niet echt voorzich; mijn tijdelijke reisgenoten wisten gelukkig steeds waar ze heen moesten en welke formulieren we waar nodig hadden. Maar het ging allemaal nog best vlot; minder dan 10 minuten en mijn sokken waren nog redelijk droog ondanks de modderstromen.
Het eerste wat je dan ziet zijn mijnenvelden aan beide kanten van de weg en een enorm communistisch standbeeld. Vervolgens heb je het hoekje met dubieuze taxichauffeurs, waarvan er een zo aardig was ons naar de stad te brengen. Op het station bleek al snel dat er geen bus was naar het dorp waar ik oorspronkelijk heen wilde, of dat die er wel was, maar ik die dan eerst nog even 'ergens in de stad' moest gaan zoeken. Dus ik ben maar naar het eerste de beste gigantische, zo lelijk mogelijke, hotel gelopen. Werkelijk fantastisch. Zoals ik al op Internet gelezen had, spreken ze (ondanks alle mooie beloften), geen woord Engels, maar uiteindelijk kwam alles goed. Hopelijk lukt het me de sfeer van mijn hotelkamer leuk op een foto te zetten.
De stad ziet er verder precies zo uit als ik verwacht had: een paar schitterende russisch orthodoxe kerken en wat andere leuke gebouwen, afgewisseld met de traditionele kapotte stoepen, gammele huisjes en oostblok flats. Het weer maakt het allemaal nog mooier (als je er van houdt...): smeltende sneeuw combineert niet goed met onregelmatige stoepen en dus is er overal modder.
Nu ga ik eens even een mooie trein/bus route voor morgen proberen uit te stippelen...

Ukraine

2007-02-02T16:37:25Z

Morgen begint mijn grote avontuur: ik ga Ukraine verkennen! Nouja, Užgorod dan, een pittoresk stadje vlakbij de grens met Slowakije. Als ik mijn collegas hier moet geloven is het vrij dramatisch daar. Alles is vervallen, totale chaos, iedereen is op je geld uit, hostels hebben geen verwarming, geen dekens, geen service. Er is geen openbaar vervoer; je kan beter de taxi nemen vanaf de Slowaakse grens. Enz enz. Nu zijn ze hier nogal goed in overdrijven.

Toch zijn er wel wat problemen. Oorspronkelijk wilde ik met mijn nieuwe huisgenote, Lydia, overnachten in een hostel/hotel in de binnenstad. Maar ze durft niet. Die hotels hebben echter, irritant genoeg, alleen maar 2 persoonskamers. Dus moet ik uitwijken naar een hotel in een pittoresk dorp / buitenwijk. Helaas heb ik alleen maar een adres van ze en verder geen noemenswaardige routebeschrijving.

Hoe lossen we dat op?

Stap 1, zoek een kaart. De google map heeft helaas geen straatnamen en bovendien is de foto bewolkt. Iets langer zoeken... Gevonden. Print kaart uit en plak de resulterende 6 A4tjes aan elkaar.

Stap 2, het adres van het hostel is uiteraard in keurige westerse letters gegeven. Helaas gebruikt de kaart Cyrilische letters. Gelukkig is er een site waarop je kan converteren (hoewel ik het zelf ook wel deels kan).

Stap 3, zoek de straat op in het register van de kaart. Oh helaas, geen register. Bovendien is het in een buitenwijk dus misschien staat het niet eens op deze kaart.

Stap 4, zoek uren lang naar kaarten, hints, wat dan ook. Helaas, er schijnt een faculteit informatica in de buurt te zitten, maar die heeft geen website. De universiteit heeft wel een website, maar geen kaart. Er schijnt nog een soort openlucht museum in de buurt te liggen. Die heeft wel een fanclub website, maar geen adresgegevens.

Stap 5, bel het hostel: voicemail

Stap 6, mail het hostel je telefoonnummer en wanneer je ongeveer aankomt en wat het probleem is.

Dus morgen ochtend begint het spannende avontuur. Mocht alles misgaan, dan ben ik morgenavond weer gezellig terug in Presov. Ik hou jullie op de hoogte...

Nogsteeds nauwelijks sneeuw

2007-01-18T10:51:38Z

Ik heb weer een hoop te doen gehad de laatste maand, maar ik heb nu eindelijk weer eens tijd om een update te schrijven.

De week voor kerst ben ik op jeugduitwisseling naar Kutna Hora geweest. Dat is een stad in de buurt van Praag, die graag de nummer 2 toeristenstad wil worden. Jammer dat zelfs de burgermeester geen Engels spreekt, maar het is inderdaad een mooi stadje. Vooral de kerk die versierd is met botten van ongevier 10.000 mensen is erg de moeite waard. Er waren op deze uitwisseling jongeren uit Tjechië, Slowakije, Polen, Griekenland en Bulgarije.
We hebben het gehad over diverse tradities in die landen, zoals kerst, Pasen en oud en nieuw. Tijdens Pasen is het in de Slavische landen gebruikelijk dat jongens met een (enorme) zweep meisjes gaan slaan en dan vervolgens drank en snoepjes krijgen. Ik was niet de enige die dat enigzins eigenaardig vond.
Een ander interessant onderdeel van de uitwisseling was de Eurotrain. Stel je voor dat je in de Trans Siberië expres een coupe moet delen met 3 medereizigers. We kregen een lijst met ongeveer 18 stereotypes, zoals een pas vrijgelaten zigeuner uit Budapest, een agressieve Nederlandse feminist, een dronken Ukrainse skinhead, een Franse boer (inclusief stinkende kaas), een prostitué uit Bratislava, een praatgrage Italiaanse DJ, een artiest uit Oezbekistan of een Manchester United hooligan. Gelieve met je groep consensus te bereiken over de 3 mensen die je wel en de 3 mensen die je niet in je coupe wil. Dat is nog makkelijker gezegd dan gedaan. Mijn groepje heeft uiteindelijk unaniem besloten om te stemmen.
Toen was er de terugreis naar Slowakije, ongeveer 8 uur in een zeer oncomfortabele nachttrein. Het was bijna kerst, dus erg druk. In tegenstelling tot de Eurotrain, hadden we niet 4 man per coupe maar 8. En dan nog het gangpad. Oh ja, geen bedden natuurlijk. Ik telde 5 drugsgebruikers en 3 schreeuwende en vechtende alcoholisten... En denk maar niet dat de spoorwegpolitie of zelfs de douane daar iets aan deed of zo. Kortom, ik heb me weer prima vermaakt.

Kerst heb ik in Presov en Krakau gevierd samen met een andere vrijwilligster uit Finland en wat lokale vrienden. Met oud en nieuw was ik te gast bij vrienden in Mergacany, een pittoresk bergdorpje vlakbij (doch ruim een uur met de trein). Hoogtepunt was toch wel dat op nieuwjaarsdag Happy New Year van Abba uit de luidsprekers van het dorp galmde.

Vanaf 3 januari moest er natuurlijk weer gewerkt worden. We hebben het kantoor van de stad naar mijn huis verhuisd. Internet volgt over een maand (hopelijk). Mijn nieuwste project is, als alles goed gaat, het organiseren van een uitwisseling met mensen van Biton (mijn vereniging in Utrecht). Dit zal ergens in juni plaatsvinden hier in de buurt. De naam van de commissie wordt hopelijk "Europese Commissie", zodat de afkorting EC weer in ere hersteld wordt.

Om alvast wat meer ervaring op te doen met dit soort uitwisselingen, ben ik vorige week naar Griekenland ( Serres) geweest. Deze keer waren er jongeren uit Griekenland, Slowakije, Nederland (een stadje/dorp uit Groningen), Bulgarije en Estland.
In Estland heeft de nieuwe president de verkiezingen gewonnen door te beloven dat hij landelijke draadloos Internet dekking gaat regelen. Ze zijn daar helemaal gek op Internet; huiswerk is standaard op Internet te vinden en Skype komt oorspronkelijk ook daar vandaan (beweren ze... maar er was inderdaad iemand uit Estand betrokken bij het Zweedse&Deense project).
We hebben ook een korte excursie naar het zuiden van Bulgarije gehad. Vooral de wijk van compleet uit elkaar gevallen (doch bewoonde) flats was vrij dramatisch. Ik weet niet wie van jullie Eurotrip gezien heeft, maar de wijk in 'Bratislava' (het schijnt een stad in Tjechie te zijn stiekem) was er niks bij. Gelukkig werd er hard gewerkt om het schoolgebouw op te knappen, dankzij Europese subsidies. En ik heb ook wel eens andere stukken Bulgarije gezien die er al een stuk beter uitzagen.
De rest van de uitwisseling was helaas (nouja, ook leuk natuurlijk) meer een soort vakantie.

Na een maand van uitwisselingen, verhuizing en vakantie, heb ik vanaf nu hopelijk weer wat meer tijd om aan mijn andere projecten te werken. Maar zonder Internet gaat alles wat minder snel dan ik graag zou willen. Wel begin ik langzamerhand wat meer inzicht te krijgen in hoe alles hier werkt; ik kan moeilijk over Slowakije als geheel spreken, maar in mijn organisatie werkt alles heel anders dan ik Nederland gewend ben. Een paar boeken die ik recentelijk gelezen hebben helpen ook behoorlijk. Hopelijk kan ik nu iets realistischer 'plannen'. Maarja, tegen de tijd dat ik alles perfect snap, moet ik alweer naar huis; en dan moet ik weer 'terug wennen', wat nog best lastig schijnt te zijn.

Komende vrijdag komt Lydia (mijn aanstaande collega uit Nederland) aan. Ik tamelijk jaloers op haar, aangezien zij dezelfde afstand ongeveer 3x zo snel als ik zal afleggen en niet al haar bagage door bussen, metro en treinen hoeft te zeulen. Aan de andere kant vond ik het zelf wel fijn dat het ongeveer 18 uur reizen en zoveel gedoe was, omdat ik daardoor wat meer tijd had om geestelijk 'om te schakelen'. Fijne reis alvast!

En over dingen die wat later dan gepland gebeuren: waar blijft de sneeuw???

Ik spreek nogsteeds vrij belabberd Slowaaks, maar ik ben er nog weinig aan toe gekomen om gestructureerd te leren, dus dat komt nog wel hopelijk. In Bulgarije verstond ik de barvrouw en de kindjes op school ineens min of meer; dat was wel een flink verschil met 2 jaar geleden.

Tot slot: ik heb nog bergen fotos in de wachtrij staan; ze komen eraan, ooit.

Czech Airlines

2007-01-13T09:36:15Z

Joy, I lost my laptop! It was too heavy anyway :-)

Last Monday I flew from Kosice to Thessaloniki, via Prague. It was stolen from my luggage, which also happened to be about three days late. They only stole the laptop and charger, but not the mp3 player and all the cables that were in the same compartment. They knew what they were looking for and probably used the X-ray on the airport. It most likely happened during the transfer in Prague; there was another traveler from Canada who also lost his bag and also had a laptop inside. I do not know if his was stolen as well.
Czech Airlines has no intention to reimburse it, but the most interesting thing is that they also do not want to investigate it. Apparantly they do not care if crimimals look through the luggage of their customers. I wonder how they keep their prices so low...
But think about it; if someone - who probably works at the airport security - can take my laptop out of the bag, then this same person can also put a bomb into my bag and blow up the plane. I will feel very comfortable knowing that on my way back next Monday...

By the way, Greece is very nice! I will put pictures online later.

Update

2006-12-11T12:54:22Z

Het is alweer bijna een maand geleden dat ik voor het laatst een update heb gedaan. Ik vroeg me voor ik vertrok af of ik het hier autotisch even druk zou gaan krijgen als in Nederland en dat blijkt zo te zijn. Vandaar. Verder is het dit keer een vrij lang verhaal, maar dan heb je wat te lezen tijdens de feestdagen.

Alleerst een huishoudelijke mededeling: ik heb sinds afgelopen weekend weer een nieuw telefoonnummer: +421908816748. De eerste maand krijg ik zelfs gratis een fantastische extra functie op mijn telefoon: ik kan zien wie me belt! Na een maand proberen moet je daar echter (flink) voor betalen. Briljant. Mensen hebben hier trouwens vaak 4 telefoons; een van T-Com, een van Orange, een met een goedkope sms bundel en gewoon nog één. Discrete beltonen zijn uit den boze, evenals langer dan 5 minuten niet gebeld worden. Ik doe echter voorlopig nog niet mee met deze rages; ik heb dus maar één nummer en zet in restaurants mijn telefoon op stil.

Ik heb inmiddels de kans gehad om wat meer van Slowakije te zien dan het uitzicht vanuit mijn huis en de hoofdstraat van Prešov. Er was een aankomsttraining vlakbij Banská Bystrica, in een schijnbaar schitterend berglandschap. Jammer van de mist die de hele week het uitzicht beperkte tot een paar honderd meter. Wel heb ik daar een hoop andere vrijwilligers leren kennen die projecten doen op allerlei andere plekken in Slowakije. Het was ook erg interessant om de enorme verschillen tussen hun projecten en hun 'overige omstandigheden' te horen.

Over 'overige omstandigheden' gesproken: ik ben intern verhuisd naar een 3x zo grote kamer met uitzicht op heuvellandschap! Dinsdag ben ik vier uur bezig geweest met het in elkaar zetten van een bureau. Stel je hier een soort IKEA bij voor maar dan Pools. Het eerste uur had ik nodig om te beseffen dat de Slowaakse handleiding (met plaatjes en andere nuttige info) meer een soort richtlijn was. Als er staat dat plank 5 de afmetingen 200x800 mm heeft, kan dat ook betekenen dat het 220x700 is; enz.
Afgelopen weekend kwamen mijn moeder en zusje op verjaardagsbezoek. Zestien uur heen en zestien uur terug reizen, voor een dagje Prešov en een avondje Bratislava; ze lijken mij wel. Het was in ieder geval erg gezellig. Ik ben met ze meegereisd naar Bratislava en heb daar ook weer wat bekenden ontmoet.

Voor enkelen: wat is de eerste letter van "Bratislava"? Ongeveer alles wat je kan verzinnen ging fout in de 21 uur dat ik in Bratislava was. Allereerst waren moeder&zus-lief vergeten een routebeschrijving naar hun hotel te regelen. Ik was ze vergeten te vertellen dat de Tourist Information in Bratislava een van de meest onvriendelijke ter wereld schijnt te zijn. Gelukkig zijn ze meestal dicht, dus daar hadden we geen last van. Zelfs de taxichauffeur kon aanvankelijk Hotel Color niet vinden, maar toch durfde hij ons het standaard touristentarief te rekenen. Wat overigens nogsteeds goedkoop is :-) Helaas bleek Hotel Color nog niet af te zijn. Een briefje op de voordeur gaf ons het telefoonnummer van het vervangende hotel. Zouden zij ons misschien om het goed te maken een gratis taxi sturen? Nee natuurlijk, maar ze regelden wel (lachend) een taxi voor ons. Dat is mooi meegenomen, want dan weet je meteen zeker dat de chauffeur je niet (figuurlijk) afzet. Nou dat viel tegen, want de beste man hanteerde dezelfde prijs voor nog niet de helft van de afstand. Daar kregen we dan wel extra service voor: we mochten zelf onze bagage in en uit de taxi halen, om te voorkomen dat er iets zou beschadigen ofzo. Nog voor ik 'doe maar 180' wist uit te brengen had de beste jongen me al bedankt voor de fooi en vertrok hij met de noorderzon.

Hoe beviel het hotel trouwens? Ik zag dat ze een sauna hadden beneden!

Anyway, we hebben gegeten in The Slovak Pub; zeker aan te raden. Voor bijna geen geld, belachelijk veel en best lekker eten. Alleen jammer dat ik daar waarschijnlijk mijn simkaart in het eten heb laten vallen; vandaar het nieuwe nummer. Na het eten brachten we de wat oudere mensen die we daar ontmoet hadden naar de taxi. Misschien leuk voor Straatpraat: Vrouw bij taxi in Bratislava: 'How do I know where to get off?'. De jongeren en oudere jongeren zoals onsmam gingen nog even naar een kroeg. In deze piepkleine ondergrondse bar hing een scherm waar non-stop films als Hostel en Saw op gedraaid werden. Een bloedige achtergrond bij je bier, wijn of absinth.

Moeder en zusje gingen naar hun hotel en ik verbleef met Merijn en anderen in een hostel. 3 euro per nacht in een 3 persoonskamer is toch een redelijke deal in een stad waar je ook rustig 100 euro kwijt bent voor minder.

Maar goed, ik had het dus over dingen die mis gingen. Allereerst was er natuurlijk de opica, wat aap betekent. In Nederland gebruiken we er een huisdier voor. Verder had ik in de stad afgesproken met Maya en Michelle (twee vrijwilligers uit Duitsland en Nederland). Uiteraard was ik naar Slowaakse maatstaven ruim optijd. Na een leuke rondleiding moest ik weer naar het station. Daar wilde ik pasfotos laten maken voor een kortingskaart. Tip: gebruik nooit de fotoautomaat op station Bratislava. Ondanks de heldere instructies zul je niet krijgen wat je bestelt. En reken ook niet op assistentie of zelfs wisselgeld. Tot slot misten we met de hele groep bijna de trein, ondanks dat iedereen al 45 minuten van tevoren op het station was.

Om het weekend op de Nederlandse manier samen te vatten: ik heb uitgerekend dat in termen van geld alle stommiteiten en ongelukken ongeveer evenveel hebben gekost als alle meevallers en goeie ideeen hebben opgeleverd. Het was in ieder geval een kort, zeer krachtig en buitengewoon gezellig bliksembezoekje.

Kennen jullie trouwens het begrip dorpsomroep? Nee dat is geen lokale radiozender zoals we die in Nederland kennen. Er staan hier overal op straat luidsprekers (souveniertje van het communisme) en die worden dus nogsteeds gebruikt. Mocht je dus hier in de buurt ineens "Too much love will kill you" van Queens door de straten horen galmen, dan is dat niet een auto met te harde muziek. Geniaal. Over Queen gesproken; het is bijna kerst. Voor zover ik begrepen heb wordt de komende vier weken alleen nog maar sky-radio achtige muziek gedraaid op álle radiozenders, veel kroegen gaan vier weken dicht, disco's zijn uit den boze, mensen eten geen vlees (wat eten ze dan wel????), drinken geen alcohol (nee grapje), enz. In de dagen vlak voor en vlak na kerst wordt bovendien op tv journaals alleen nog maar goed nieuws gebracht: van de kerst-tsunami van een paar geleden heeft hier dus echt niemand ooit gehoord. Zigeneurs komen alleen in beeld als hun huis 'toevallig' net is opgeknapt en nieuw geboren kindjes worden uitgebreid besproken op het 8 uur jounraal. Dat worden ze normaal ook trouwens. Dit gaat voor mij een uitermate interessante periode worden; ik probeer normaal namelijk kerst zoveel mogelijk te vermijden. Met oud en nieuw houden mijn huisgenoten en ik hier echter een mooi feestje om alles goed te maken. Best handig in een huis waar makkelijk 25 mensen kunnen logeren.

Wat doe ik zoal op kantoor de hele dag? Ik ben momenteel bezig met een aantal projecten, meestal vrij technisch van aard omdat dat nou eenmaal mijn hobby is. Politeas (mijn organisatie) wil bijvoorbeeld een boekje maken met alle studiemogelijkheden in Europa, voor de jongeren in deze regio.
Vandaag is me eindelijk de geschiedenis en het volledige spectrum van werkzaamheden van Politeas een beetje duidelijk geworden. Ik ga het niet eens proberen uit te leggen hier.
Maar ik doe ook wat meer 'handmatige' dingen. Ik ben twee keer in het centrum wezen inventariseren wat voor rolstoel onvriendelijke restaurants en winkels er zijn. Verder was er de aankomsttraining en komen er een aantal Europese jongeren uitwisselingen aan.

Een deel van de informatie over studiemogelijkheden in het buitenland is te vinden in Ploteus, een europese database. De rest moet ik bij elkaar sprokkelen van allerlei websites. Uiteraard kan dat volledig met de hand, maar je begrijpt dat ik voor de wat ingewikkeldere oplossing ga hier. Ik ga proberen of ik read-only toegang kan krijgen tot die database. Zo niet, dan moet ik een script schrijven om hem via de web-interface uit te lezen.
Ik ben me ook gaan verdiepen in de aanstaande nieuwe Europese XML standaard voor studie informatie. In een rosekleurige toekomst kan je straks tot in detail cursusinformatie vinden op internet van elk vak, zelfs van de individuele colleges, op elke universiteit in Europa. Tot die tijd zullen we het moeten doen met rommel als Osiris. Overigens heeft Nederland hier absoluut geen voorbeeldfunctie in, mocht iemand die illusie nog hebben; kijk eerder naar Noorwegen, Frankrijk en Engeland.

Als side-project ben ik FlickR integratie in Mediawiki aan het bouwen, zodat ik sneller en mooier verslagen van projecten (zoals europese jongeren uitwisselingen) kan beschrijven op de interne wiki; je hoeft alleen maar te typen.

Verder ga ik een wat-is-waar database bouwen in Ruby on Rails (tenzij er al iets bestaat). Je hebt objecten, locaties en beiden kunnen een hierarchie hebben. Aan objecten kan je vervolgens tags toevoegen, waaronder een paar speciale tags zoals de een link naar de interne wiki of de datum dat we het terug willen hebben. You get the idea. Het enige irritante is dat Amazon.com absoluut niet opschiet met het leveren van "Agile web development on Rails.". Als iemand nog een paar goede uitgebreide tutorials / cursussen weet hoor ik het graag.

Ook heb ik op 1 van de computers op kantoor Kubuntu geïnstalleerd. "Wow, looks really cool. Oh, but that black window looks very scary". De tweede volgt binnenkort. Zodra het water uit het kabelmodem gepompt is...

Tot slot wil ik graag Dvorak leren; ik moet toch zo goed als opnieuw leren typen hier met al die rare tekens en nieuwe woorden. Het enige probleem is alleen dat er geen Slowaakse localisatie bestaat voor Dvorak; de Engelse Dvorak indeling is hier volstrekt zinloos. Heeft er iemand toevallig tijd om voor mij uit te zoeken wat precies de filosofie/strategie achter de Dvorak indeling is?
Ik zat er zelf aan te denken dat je met een script Google kan doorzoeken naar Slowaakse tekst om die vervolgens te analyseren op frequenties van letters. Maar hoe zet je die frequenties vervolgens om naar een toetsenbord indeling? En hoe krijg je die indeling dan vervolgens in Linux aan de praat?

Tot slot nog even de planning voor de komende tijd. Over een week vertrek ik op uitwisseling naar Tjechië. Daar komen dan jongeren uit allerlei Europese landen bijeen. We gaan het daar hebben over het Europese Leven en Tradities. Ik ben erg benieuwd. Als het goed is komt Lydia (mijn aanstaande collega hier in Prešov) ergens tussen kerst & oud en nieuw deze kant op. 8 januari is er dan alweer de volgende uitwiselling, deze keer naar het zonovergoten Griekenland! Ik weet nog niet precies wat het thema wordt.

Kortom, ik vermaak me nogsteeds prima en de fotos komen hopelijk binnenkort weer.

Emmers water en kabelmodels

2006-12-08T17:08:32Z

Ik heb al een tijdje een enorme update mail klaarliggen en een hoop losse mails aan mensen. Echter, er zijn hier wat ICT problemen, dus het kan even duren voor ze eraan komen. Hetzelfde geldt voor fotos. Korte versie: ik vermaak me nogsteeds prima.

Eerste week

2006-11-06T09:24:23Z

Hoi thuisblijvers,

Laat ik beginnen met wat praktische info. Mijn adres voor het komende half jaar is:
Šalgovícka 31
080 06 Ľubotice
Slowakije

Mijn nieuwe mobiele nummer is +421 910519397. Het oude nummer blijft nog tot april werken en is waarschijnlijk goedkoper voor eventuele sms berichten.

Afgelopen woensdag ben ik in alle vroegte opgestaan en met veel te veel koffers van huis gegaan. Adje, weet je zeker dat die gewichten van je bij elkaar 20 kilo zijn? Het totale gewicht van mijn bagage was namelijk zo'n 35 kilo en de resulterende spierpijn is pas sinds gister ochtend voorbij.
De Nederlandse Spoorwegen wilden graag op gepaste wijze afscheid van mij nemen door middel van compleet ontregeld treinverkeer. Gelukkig was het vliegtuig ook veel te laat, dus de schade was beperkt.

De treinreis van Budapest naar Prešov verliep soepel tot ongeveer 10 kilometer van de eindbestemming. Daar kreeg ik twee uur lang te horen dat de trein over 'ten minutes' weer ging rijden. Uiteindelijk was ik vlak na middernacht op mijn bestemming en kon ik met de auto naar mijn nieuwe huis gebracht worden.

Ik woon nu met twee studenten, die bij dezelfde vrijwilligers organisatie werken, in een zeer relaxed huis in het dorpje/buitenwijk Ľubotice, hier ook wel bekend als rijke-mensen-dorp.

Er staat een hoop voor me op het programma. Ik zal het een ander even met jullie doornemen.

Zo'n 5 uur per week privé les Slowaaks van mijn nieuwe collegas, aangevuld met wat zelfstudie en het Slowaaks gepraat van huisgenoten en hun vrienden. Alles op televisie is hier Slowaaks; er geldt hier een wet dat 75% van alle programma's Slowaaks moet zijn. Hoewel ondertiteling al genoeg is, synchroniseren ze zelfs Tsjechisch na; een taal die ze hier prima kunnen verstaan. Met pijn in mijn hart moest ik dan ook Jack Bouwer in 24 met de verkeerde stem de wereld zien redden. Gelukkig willen mijn huisgenoten nog wel wat Engels bijleren, dus films mogen met de Engelse soundtrack en ondertiteling.

Slowaaks lijkt stiekem meer op Nederlands dan op Engels, maar omdat ik zo gewend ben om Engels te praten in het buitenland, maak ik ook steeds typisch Engelse fouten. "chut" spreek je bijvoorbeeld gewoon uit als "goed" (zoals een nieuwe Turkse immigrant het zou doen) en niet als "sjoet", of (erger) "sjut". Komt allemaal wel goed.

Mijn eerste projectje hier wordt het op orde krijgen van de computers in het kantoor en het bouwen van een database waarin ze informatie over hun activiteiten kwijt kunnen. Met andere woorden: ik kan eindelijk eens Ruby on Rails leren! Overigens is zowel het cursusboek "Agile web development on Rails" als de bezorging ervan twee keer goedkoper vanuit de VS dan vanuit Engeland; rare wereld.

Daarnaast ga ik vragen over Nederland beantwoorden via Eurodesk; wat dat nou precies inhoudt is me nog niet helemaal duidelijk, maar dat merk ik vanzelf wel.

Er valt ook wat te reizen: eind deze maand ga ik een week naar het Slowaaks Paradijs om kennis te maken met vrijwilligers uit heel Europa die net zoals ik een half jaar of langer in Slowakije gaan zitten. Zij doen dan weer andere projecten in andere steden. Half december gaan we een week naar Tsjechië.

Ik heb al een paar fotos gemaakt en online gezet, maar dat zullen er waarschijnlijk nog wel meer worden.

Ik mag het statief 'van de zaak' lenen! Voor de kenners: Vel-flo 5, PH-248 MINI-PRO met waterpas, ofzo. Ik heb hem gister nacht maar eens gebruikt om fotos van de sneeuw te maken.
Voor alle geotaggers onder jullie: de 49 graden noorderbreedte lijn loopt dwars door het centrum van Prešov heen! Hij staat keurig op de stoep aangegeven.

Kortom, ik kan hier van een aantal hobbies mijn werk maken, heb het aangenaam druk en vermaak me voorlopig prima.

Groeten en tot de volgende mail,

Sjors

Veilig aangekomen

2006-11-02T13:51:24Z

Ik ben dus veilig aangekomen! Meer nieuws komt binnenkort.

Vote Sjors!

2006-10-15T12:58:20Z

Mijn IK Americana verkiezingsfilmpje. Die goeie ouwe tijd...

N3RD

2006-10-10T23:22:39Z

Vandaag heb ik ongeveer 12 uur zitten prutsen aan de code van Mediawiki (dat spul waar Wikipedia van gemaakt is) en wat andere programma's. Het resultaat is een betere Latex integratie dan standaard in Mediawiki ingebouwd zit, althans naar mijn mening :-) Nu kan ik alles wat ik Latex doe in de wiki doen, dus the best of both worlds.

Dat alles omdat ik een voor een vak een schematje in de wiki wilde zetten...

Geotagging

2006-10-01T19:42:05Z

Joepie, ik heb eindelijk mijn Japan fotos (bijna) allemaal gegeotagged! Met deze tool kan je dat in Google Earth doen met een cross-hair.
Je kan trouwens FlickR fotos ook via Google Earth bekijken; je krijgt dan steeds stipjes te zien die de meest populaire fotos vertegenwoordigen, waar je dan dus op kan klikken om ze te zien.
Goed, nog ongeveer 500 fotos te gaan en dat is exclusief de fotos die ik nog niet gescand heb...

1 November

2006-09-25T20:37:25Z

Het ticket is geboekt: ik vertrek 1 november naar Prešov! Maar eerst nog twee grote vakken afronden, een weekend naar Polen, vakantiefotos nabestellen, al mijn fotos geotaggen en oude inscannen, mp3 verzameling uitspitten, Sjimmie (mijn laptop) tweaken, tig boeken lezen, concept Bavaria contacten mierenneuken, op Biton hangen en met vrienden afspreken. Moet te doen zijn in 5 weken toch? Oja en dan heb je natuurlijk nogsteeds op de achtergrond Operatie Facelift: de laatste dingetjes van mijn huis op orde krijgen.

FlickR geotags

2006-09-08T14:27:11Z

In het kader van studieontwijkend gedrag:
je kan nu al je FlickR fotos op de een landkaart slepen! Wel jammer dat ze (om begrijpelijke redenen) kaarten van Yahoo gebruiken, want Utrecht staat er nauwelijks op. De satelietotos helpen iets beter.

Oh en de Google Map fotos van Utrecht zijn sinds kort vet scherp; altijd al eens het dakterras van Biton willen zien?